English
Εν μέσω έντονης μεταναστευτικής πίεσης στο Αιγαίο και τον Έβρο, με τους κατοίκους να ζητούν επειγόντως στήριξη, η κυβέρνηση εμφανίζεται διστακτική να υιοθετήσει αποφασιστικές λύσεις, υπό τον φόβο πολιτικών επιπτώσεων, πιέσεων από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αντιδράσεων από κύκλους που στηρίζουν τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Μια απόφαση που επιβεβαιώνει τις προειδοποιήσεις τόσων χρόνων για τις αδυναμίες του μεταναστευτικού συστήματος είναι η απέλαση του Ομάρ Αμπντουλσατάρ Αμίν, ενός Ιρακινού πρόσφυγα που βρέθηκε στο κέντρο έντονης αντιπαράθεσης σχετικά με την πολιτική χορήγησης ασύλου από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο Τραμπ μείωσε σε απίστευτο ποσοστό την είσοδο λαθρομεταναστών από το Μεξικό!
Ο Αμίν είχε φθάσει στην αμερικανική επικράτεια το 2014 ως «λαθρομετανάστης», ωστόσο οι αμερικανικές αρχές τον κατηγορούσαν ως μέλος του Ισλαμικού Κράτους και τον έφεραν ενώπιον της κατηγορίας ότι είχε συμμετάσχει στη δολοφονία αστυνομικού στη Μοσούλη. Παρά την απόφαση αμερικανικού δικαστηρίου που απαγόρευσε την έκδοσή του στο Ιράκ εξαιτίας αμφιβολιών για την αλήθεια των κατηγοριών, και οι δύο κυβερνήσεις – αυτή του Τραμπ και του Μπάιντεν – συνέχισαν να επιθυμούν την απομάκρυνση του.
Στο τέλος, η κυβέρνηση Τραμπ, ξεκινώντας τη δεύτερη θητεία της με σαφές μήνυμα «νόμος και τάξη», προχώρησε σε μια ενέργεια που πολλοί στην Ευρώπη αποφεύγουν ακόμα και να προσφέρουν: Απέλασε τον Αμίν, όχι πίσω στο Ιράκ αλλά σε μια τρίτη χώρα – τη Ρουάντα – στο πλαίσιο ενός νέου προγράμματος που στοχεύει στην επανεγκατάσταση ανεπιθύμητων λαθρομεταναστών και υπόπτων.
Η συγκεκριμένη υπόθεση αναδεικνύει τον λόγο για τον οποίο το σύστημα ασύλου μπορεί να αποτελέσει δίοδο για τρομοκράτες. Αυτή η κατάσταση αποδεικνύει επίσης ότι, όταν υπάρχει πολιτική βούληση, οι νόμοι μπορούν να εφαρμοστούν χωρίς υποκρισίες, χωρίς «δικαιωματισμό» και χωρίς φόβο από επαγγελματίες ανθρωπιστές.
Η Ευρώπη – και κυρίως η Ελλάδα – πρέπει να αντλήσει διδάγματα από αυτό το περιστατικό. Ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν ένα αδιαμφισβήτητο μήνυμα μηδενικής ανοχής σε ψευδοπρόσφυγες και ύποπτα άτομα, η ελληνική κυβέρνηση του Μητσοτάκη συνεχίζει να μιλά για «φιλοξενία» και να ενισχύει την παραμονή χιλιάδων ανθρώπων που ούτε ελέγχονται επαρκώς ούτε επιθυμούν να ενταχθούν. Την ώρα που το Αιγαίο και ο Έβρος υφίστανται ακραία πίεση και οι κάτοικοι ζητούν στήριξη, η κυβέρνηση αποφεύγει να προχωρήσει σε δυναμικά μέτρα, φοβούμενη τις πολιτικές επιπτώσεις και τις αντιδράσεις από τις Βρυξέλλες και από τα συμφέροντα που στηρίζουν τον Κυριάκο.
Το «μοντέλο Ρουάντα», που είχε εφαρμοστεί και από τη Βρετανία πριν την απόσυρση του από τον νέο πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ, αποδεικνύει ότι υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. Υπάρχει τρόπος να διαχειριστούμε το μεταναστευτικό ζήτημα χωρίς να γίνουμε αποθήκη για ψευδοπρόσφυγες και εν δυνάμει τρομοκράτες.
Η περίπτωση του Αμίν δεν αποτελεί μεμονωμένο γεγονός. Είναι μια προειδοποίηση. Είναι καιρός η Ελλάδα να σταματήσει να ακολουθεί τυφλά το παράδειγμα των αδύναμων ηγεσιών της Ευρώπης και να διαμορφώσει τη δική της αυστηρή, σοβαρή και πατριωτική μεταναστευτική πολιτική.
Πηγή: Newsbreak.gr
