Την πιθανότητα η Τουρκία να υιοθετεί πρακτικές υπεραλίευσης παρόμοιες με αυτές της Κίνας, με στόχο οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο ​εξετάζει σε άρθρο του στο Middle East Forum ο Μάικλ Ρούμπιν με τίτλο «Ακολουθεί η Τουρκία το κινεζικό μοντέλο υπεραλίευσης;».

Ο Αμερικανός αναλυτής υποστηρίζει ότι η Τουρκία, όπως και η Κίνα, χρησιμοποιεί την υπεραλίευση όχι μόνο για οικονομικό κέρδος αλλά και ως εργαλείο για την ενίσχυση των εδαφικών της διεκδικήσεων. Η τουρκική αλιευτική βιομηχανία έχει αυξηθεί σημαντικά, από 100.000 τόνους το 2013 σε 556.000 τόνους το 2023, χάρη σε κρατικές επιδοτήσεις και την απουσία αυστηρών περιβαλλοντικών κανονισμών. Αντίθετα, η Ελλάδα, ως μέλος της ΕΕ, περιορίζεται από ευρωπαϊκές ρυθμίσεις, με την παραγωγή της να ανέρχεται σε περίπου 130.000 τόνους ετησίως.​

Επιπλέον, η Τουρκία επωφελείται από χαμηλότερους δασμούς και την απουσία ποιοτικών ελέγχων στις εξαγωγές της προς τις ΗΠΑ και την ΕΕ, γεγονός που της επιτρέπει να ανταγωνίζεται αθέμιτα τις ευρωπαϊκές αγορές. Ο Ρούμπιν προτείνει ότι οι ΗΠΑ και η ΕΕ θα πρέπει να στηρίξουν την Ελλάδα και την Κύπρο σε διεθνή φόρα, αντιμετωπίζοντας την τουρκική οικονομική και θαλάσσια επιθετικότητα.​ Υπενθυμίζεται, ότι ο Σάββας Καλεντερίδης σε σχετικό θέμα στην εκπομπή του είχε μεταφέρει κραυγή αγωνίας από Έλληνα ψαρά, ο οποίος έκανε λόγο σε επιστολή του στο Geopolitico.gr για “σχέδιο εξόντωσης της ελληνικής αλιείας”.

Διαβάστε αναλυτικά το άρθρο του Μάικλ Ρούμπιν στο Geopolitico.gr