English
Η αριστερή αντι-woke πολιτικός Σαχρά Βάγκενκνεχτ επέκρινε έντονα τις εκκλήσεις πολιτικών και δημοσιογράφων του παγκοσμιοποιητικού κατεστημένου της Γερμανίας να απαγορευτεί η δεξιά, Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD), προτείνοντας αντ’ αυτού ότι οι ψηφοφόροι της AfD πρέπει να κερδηθούν δίκαια, με ορθολογικές, πειστικές πολιτικές θέσεις.
Σε συνέντευξή της στον δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα Redaktionsnetzwerk Deutschland (RND), η Wagenknecht, η οποία στα τέλη του περασμένου μήνα ανακοίνωσε επίσημα τη δημιουργία του νέου της κόμματος για την “αποκατάσταση του ορθολογισμού” στη γερμανική πολιτική, δήλωσε “Νομίζω ότι η έκκληση για απαγόρευση του AfD είναι εντελώς λανθασμένη και βρίσκω τη σχετική συζήτηση επικίνδυνη”.
Η Βάγκενκνεχτ δήλωσε ότι “η απαγόρευση μη δημοφιλών κομμάτων επειδή γίνονται πολύ ισχυρά είναι ασυμβίβαστη με μια ελεύθερη κοινωνία” και πρόσθεσε ότι βρίσκει “την καταπολέμηση ενός πολιτικού ανταγωνιστή με αντισυνταγματικές προτάσεις απαγόρευσης ασυμβίβαστη με τις δημοκρατικές επιδιώξεις”.
Αντίθετα, η 54χρονη, με το νέο της κόμμα, τη Συμμαχία Sahra Wagenknecht, ελπίζει να προσελκύσει ψηφοφόρους του AfD μέσω υγιών πολιτικών που απευθύνονται σε ευρύτατα στρώματα της εργατικής τάξης των Γερμανών, οι οποίοι έχουν δει το βιοτικό τους επίπεδο και την ποιότητα ζωής τους να μειώνονται ραγδαία με την πάροδο των ετών λόγω των φιλελεύθερων-παγκοσμιοποιητικών πολιτικών.
“Θα ήμουν ευτυχής αν οι ψηφοφόροι του AfD μας επέλεγαν στο μέλλον επειδή θεωρούν την προσφορά μας πιο σοβαρή και πειστική. Επειδή παρατηρούν ότι οι ιδέες της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής του AfD θα έκαναν τη χώρα μας ακόμη πιο άδικη”, δήλωσε στο RND.
Αξιοσημείωτη και ταυτόχρονα απροσδόκητη, η Wagenknecht εξήρε επίσης τις κυριαρχικές πολιτικές του Ούγγρου πρωθυπουργού Viktor Orbán, λέγοντας: “Δεν χρειάζεται να συμπαθώ τον Όρμπαν για να πω ότι αυτό που κάνει είναι προς το συμφέρον της χώρας του”.
Όσον αφορά το κόμμα Die Linke (Η Αριστερά), από το οποίο αποχώρησε τον Μάρτιο, η Wagenknecht εξέφρασε ότι δεν αισθάνεται κακία για το πρώην κόμμα της, αλλά δήλωσε ότι βρίσκεται σε τελική παρακμή λόγω της απομάκρυνσης της ηγεσίας του από τις ρίζες του προς μια αριστερή-φιλελεύθερη ιδεολογία.
Το κόμμα της Αριστεράς, ξεκίνησε η ίδια, “δεν είναι ο πολιτικός μου αντίπαλος”.
Συνεχίζοντας, είπε: “Το DIE LINKE είναι ένα κόμμα, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με την εξουσία:
Εύχομαι το κόμμα να βρει τον εαυτό του. Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχουν αρκετοί δυνητικοί ψηφοφόροι για τις σημερινές πολιτικές της ηγεσίας του κόμματος, τις οποίες εκπροσωπεί και η επικεφαλής υποψήφια ευρωβουλευτής Carola Rackete -ανοιχτά σύνορα και δικαίωμα παραμονής για όλους και ριζοσπαστικός ακτιβισμός για το κλίμα.
Η Wagenknecht εξήγησε ότι λαμβάνει συχνά επιστολές από ψηφοφόρους του Κόμματος της Αριστεράς, οι οποίοι είναι “απογοητευμένοι που [εκείνη] έφυγε” από το κόμμα και οι οποίοι ελπίζουν ότι αυτό μπορεί κάποια στιγμή να επιστρέψει σε μια πιο “λογική πορεία”. Όμως, ενώ αναγνώρισε ότι η λαχτάρα τους είναι κατανοητή, δήλωσε στον ραδιοτηλεοπτικό φορέα ότι, δυστυχώς, η ίδια δεν συμμερίζεται πλέον αυτό το αίσθημα αισιοδοξίας.
Εκτός από την απαίτηση να καταργηθούν οι πολιτικές για την “ανεξέλεγκτη μετανάστευση” που προωθούνται από τα παλαιά κόμματα – τις οποίες επέκρινε προηγουμένως για την επιδείνωση των προϋπαρχόντων “προβλημάτων στα [γερμανικά] σχολεία και ιδίως στις φτωχότερες γειτονιές” -, η Βάγκενκνεχτ επανέλαβε την επιθυμία της να θεσπίσει οικονομικές πολιτικές προς όφελος της εργατικής και της μεσαίας τάξης.
Υποστήριξε ότι είναι απαραίτητος ο κατώτατος μισθός των 14 ευρώ, ο οποίος “εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλός μισθός υπό το πρίσμα των σημερινών τιμών”, και ζήτησε να φορολογηθούν “περιουσιακά στοιχεία και κληρονομιές εκατοντάδων εκατομμυρίων ή ακόμη και δισεκατομμυρίων” με υψηλότερη φορολογία, ώστε να ελαφρυνθούν οι εργαζόμενοι και οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης.
Η Wagenknecht πρότεινε επίσης ότι ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής θα μπορούσε να αυξηθεί σημαντικά, εάν στόχευε τα “πραγματικά ανώτατα εισοδήματα” και όχι, όπως συμβαίνει σήμερα, τους “πιο υψηλά καταρτισμένους ειδικευμένους εργαζόμενους”.
“Ο ανώτατος φορολογικός συντελεστής ήταν κάποτε 56%, αλλά ίσχυε μόνο σε πολλαπλάσιο του μέσου μισθού, ενώ σήμερα είναι μιάμιση φορά. Αυτό είναι παράλογο. Εκεί που θα αύξανα τους φόρους θα ήταν στα εισοδήματα από κεφάλαιο. Δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία ότι οι άνθρωποι που λαμβάνουν μερίσματα πληρώνουν πολύ λιγότερους φόρους από κάποιον που εργάζεται”.
