English
«Συναντάμε τα αδέρφια μας από την Ανατολία στα Βαλκάνια και μοιραζόμαστε τη χαρά του Ραμαζανιού» ισχυρίζεται ο υπερεθνικιστής Τούρκος πολιτικός Μουσταφά Ντεστιτσί ( ΒΒΡ) ο οποίος βρίσκεται σε διατεταγμένη αποστολή των ισλαμοφασιστικών δομών στα Βαλκάνια, υπό την αιγίδα του παραερντογανικού καθεστώτος.
Σε μία εβδομαδιαίας διαρκείας περιοδεία, ο απεσταλμένος του παραερντογανικού καθεστώτος συνεορτάζει με ομοδόξους του τον ιερό μήνα νηστείας του Ραμαζανίου επισκεπτόμενος διαδοχικά τα Σκόπια, το Κοσσυφοπέδιο, το Μαυροβούνιο και την Σερβία ενώ συμμετέχοντας σε γεύματα ιφτάρ εκπέμπει στοχευμένα μηνύματα θρησκευτικού εθνικισμού.
Η πολύ καλά οργανωμένη πενθήμερη επίσκεψη του ακροδεξιού ισλαμοφασίστα (με έντονη ανθελληνική διάθεση και στάση τα προηγούμενα χρόνια) τονίζει την αυξανόμενη επιθυμία της Τουρκίας να διατηρήσει τον ρόλο του πιο σοβαρού παράγοντα στα Βαλκάνια κι αυτός φαίνεται από τις σαφείς αναφορές στην επιρροή που είχε η Τουρκία κατά την Οθωμανική εποχή «κυριαρχώντας» στα Βαλκάνια.
Ο νεο-οθωμανισμός, μια στρατηγική που εκμεταλλεύεται τους ιστορικούς δεσμούς της Τουρκίας με τα πρώην εδάφη της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έχει γίνει ένα από τα βασικά στοιχεία της εξωτερικής πολιτικής του Ερντογάν. Και αυτός είναι ένας από τους στόχους που προώθησε για το σχέδιο προόδου και ανάπτυξης της Τουρκίας τα επόμενα 100 χρόνια.
Σε αυτό το σχέδιο αποτελεί στρατηγικής σημασίας ο εκτοπισμός της ελληνικής επιρροής στα Βαλκάνια και η διαγραφή της ελληνο-βυζαντινο-ορθόδοξης επιρροής με παραποίηση των ιστορικών δεδομένων και επικράτηση του ισλαμιστικού αφηγήματος στην περιοχή.
Με την ανοχή των διεθνών θεσμών διαγράφεται η Ορθοδοξία στο Κοσσυφοπέδιο
Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, η Τουρκία έχει περάσει από έναν μετασχηματισμό, αναγνωρίζοντας τα Βαλκάνια ως στρατηγική περιοχή για την επέκταση της πολιτικής, οικονομικής και πολιτιστικής επιρροής ενώ αυξάνεται και το άνοιγμα διαύλων συνεργασίας στον τομέας ασφάλειας και αμυντικής συνεργασίας μέχρι τα όρια της διείσδυσης στν περίπτωση του Κοσσυφοπεδίου.
Η Τουρκία υπό τον Ερντογάν έχει φυσικά μακροπρόθεσμα σχέδια και κοιτάζει πέρα από τα Βαλκάνια. Οι προσπάθειές της να κάνει την Τουρκία να ενταχθεί στους BRICS και οι ολοένα και πιο περίπλοκες σχέσεις με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ δείχνουν την προθυμία της Άγκυρας να παίξει σε πολλαπλά γεωπολιτικά τραπέζια. Θέματα όπως η Μέση Ανατολή, όπου η Τουρκία τοποθετείται ως οξύς επικριτής των κινήσεων του Ισραήλ, αλλά χωρίς πιο συγκεκριμένες κινήσεις, και οι σχέσεις της με τη Ρωσία και την Κίνα, διαμορφώνουν ολοένα και περισσότερο τη στρατηγική εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας.
Σημαντική η παρουσία δομών όπως η ΤΙΚΑ που μέσω του δικτύου της των 63 παραρτημάτων που δραστηριοποιούνται σε 170 χώρες προωθεί στα Βαλκάνια τα ιδρύματα Maarif, του Yunus Emre, AFAD, της Ερυθράς Ημισελήνου και του Οργανισμού Ανατολίας.
Σημαντικό και το στοιχείο ότι 15 με 20 εκατομμύρια άνθρωποι βαλκανικής καταγωγής ζουν σήμερα στην Τουρκία, κυρίως Βόσνιοι και Αλβανοί, καθώς και Σκοπιανοί και Βούλγαροι, που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους λόγω γεωπολιτικών αναταραχών στα τέλη του 19ου αιώνα, αλλά και κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης του κομμουνιστικού καθεστώτος για το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα.
Βέβαια ο Μουσταφά Ντεστιτσί δεν παραλείπει να τονίζει την σημασία της ισχύος του πολιτικού ισλάμ στα Βαλκάνια και να σημειώνει εμφατικά ότι “Η Τουρκία και το Τουρκικό Έθνος θα στέκονται από εδώ και πέρα στο πλευρό των αδελφών και των συμπατριωτών τους στην Περιφέρεια Sancak [σσ πρόκειται για την περιοχή Ράσκα της Σερβίας] και στα Βαλκάνια ακόμα πιο ισχυρά.”
