English
Στον πολύ γνωστό Μύθο του Αισώπου η χελώνα με υπομονή και επιμονή εκμεταλλευόμενη την απερισκεψία του λαγού κατάφερε και κέρδισε τον αγώνα στον οποίο είχε προ(σ)κληθεί.
Δεν ξέρουμε αν στον Παναθηναϊκό τον διαβάζουν κάθε πρωί για να… παίρνουν θάρρος, αλλά είναι αλήθεια πως τα πάντα φαίνεται τουλάχιστον να γίνονται με ρυθμούς χελώνας.
Αργά προχωρά η προετοιμασία, αργά η αποθεραπεία του Ιωαννίδη, ακόμα πιο αργά οι μεταγραφικές υποθέσεις και αργά αλλά σταθερά η ανησυχία των φίλων της ομάδας ανεβαίνει κατακόρυφα!
Είναι προφανές πως στην «πράσινη» ΠΑΕ δουλεύουν σε πολλά μέτωπα και προσπαθούν να κάνουν τους καλύτερους δυνατούς συνδυασμούς προκειμένου το παζλ που θα δημιουργηθεί να μην έχει κενά.
Ο καιρός όμως περνάει, το πρώτο επίσημο ευρωπαϊκό παιχνίδι πλησιάζει και ακόμα ο Ντιέγκο Αλόνσο δεν γνωρίζει εάν θα έχει τελικά στη διάθεσή του τον Φώτη Ιωαννίδη.
Ο διεθνής φορ τραυματίστηκε στο μάλλον αχρείαστο φιλικό της Εθνικής με τη Γερμανία και παρά… τρίχα γλίτωσε την επέμβαση.
Έτσι λοιπόν είναι σε αγωνιστική αδράνεια εδώ και ένα μήνα και ακόμα κανείς δεν γνωρίζει εάν θα μπορέσει να ανεβάσει ρυθμούς και να είναι έτοιμος στο ευρωπαϊκό ματς στις 25 του μηνός.
Ο καλύτερος επιθετικός της ομάδας, ο οποίος μάλιστα είναι περιζήτητος όπως φαίνεται μεταξύ Πορτογαλίας και Ιταλίας, με τον Παναθηναϊκό να απορρίπτει πρόσφατα πρόταση ύψους 25 εκατ. ευρώ από τη Μπολόνια.
Προφανώς οι «πράσινοι» δεν τον παραχωρούν με αυτά τα ποσά στα οποία έχει λαμβάνειν και ο Γιάννηβς Κομπότης ως ποσοστό μεταπώλησης κατά 40%, ένα διόλου ευκαταφρόνητο νούμερο.
Από εκεί και πέρα το «φιάσκο» με τον Ρεμπότσο έχει κάνει τους παράγοντες του Παναθηναϊκού μάλλον… διστακτικούς στις επιλογές τους, αλλά είναι αλήθεια πως προχωρούν την περίπτωση του Κριστιάν Παβόν για τον οποίο έχουν στείλει ακόμα και ανθρώπους στη Βραζιλία.
Μόνο που τα κενά εξακολουθούν να υπάρχουν στα εξτρέμ, στους κεντρικούς αμυντικούς, στην επίθεση, στο αριστερό άκρο της άμυνας και ο χρόνος δεν περιμένει.
Μπορεί στον Παναθηναϊκό να έχουν την τύχη της… χελώνας και στο τέλος να νικήσουν αυτοί τη «μάχη» με το χρόνο, αλλά τότε αξίζει ο Αίσωπος να γίνει μέχρι και πρόεδρος στο «τριφύλλι»!
