English
Ο κόσμος μας ζει κοσμοϊστορικές αλλαγές και η σχολή Αρχιτεκτόνων – Μηχανικών του ΕΜΠ ασχολείται με θέματα αντίστοιχης σοβαρότητας: τις έμφυλες διαστάσεις του χώρου.
Αν δεν το κατάλαβες, το εξηγεί η εισαγωγή: ο χώρος διαμορφώνει τα φύλα και αντιστρόφως.
Γεννιέσαι στον Βοτανικό; Θα γίνεις μάγκας. Γεννιέσαι στη ροδοζαχαρένια παραλία; Θα γίνεις Ρόζα-Ροζαλία. Φως φανάρι. Θα μπορούσε να είναι του Βοτανικού η Ρόζα Ροζαλία; Με τίποτα!
Ούτε της ροδοζαχαρένιας παραλίας ο μάγκας. Όμως ανησυχώ. Ψάχνω να βρω ανάλογες σπουδές και στις άλλες Σχολές και δεν υπάρχουν. Έμφυλος οπλισμός σκυροδέματος ας πούμε, ή έμφυλη εδαφομηχανική. Τίποτα! Διαμαρτύρομαι!
Θα αφήσουμε τόσους πολιτικούς & χημικούς μηχανικούς, τόσους μηχανολόγους, έρμαια της τοξικής πατριαρχίας; Σε τι κόσμο θα ζήσουν τα παιδιά μας;
Υ.Γ. Αν θέλετε να απολαύσετε σύγχρονη μεταστρουκτουραλιστική έμφυλη διανόηση διαβάστε τη διδακτορική διατριβή της διδάσκουσας (με επιβλέπουσα μια άλλη που είχε το ίδιο αντικείμενο), εδώ: https://freader.ekt.gr/eadd/index.php?doc=16244&lang=el
Πρόκειται για αριστούργημα! Να ένα απόσπασμα:
“Εντάσσοντας το φύλο σε ένα ευρύτερο πλαίσιο κριτικής που ασκεί ο μεταστρουκτουραλισμός (κυρίως μέσα από το έργο των Φουκώ και Ντεριντά) στον εμπειρισμό και τον ανθρωπισμό, οι μεταστρουκτουραλιστικές φεμινιστικές επεξεργασίες εστιάζουν στο πώς λειτουργούν οι δυαδικές αντιθέσεις σε συγκεκριμένα συμφραζόμενα.
Προκειμένου να αναδειχτεί η ιεραρχική κατασκευή των αντιθέσεων αυτών, η προσοχή στρέφεται στον έμφυλο υπόστρωμα των φαινομενικά ουδέτερων εννοιών, τη σημασία των συμβολικών νοημάτων του κυρίαρχου λόγου, στους τρόπους που ορίζεται κάθε μία πλευρά των διχοτομιών σε διαφορετικά (κυρίως επιστημονικά) κείμενα.
Στις σχετικές επεξεργασίες υπογραμμίζεται η εξουσία, που αναπόφευκτα λειτουργεί στην παραγωγή του λόγου και της γνώσης, και υποστηρίζεται ότι η κατηγορία «γυναίκες» κατασκευάζεται μέσα από το λόγο και σε μία ιεραρχική αντίληψη από το υποτιθέμενο αντίθετό τους τους άνδρες.
Στα πλαίσια αυτά η υποκειμενικότητα αποτελεί μία θέση μέσα σε ποικίλες εξουσιαστικές κειμενικές διατυπώσεις, καθώς υποστηρίζεται ότι δεν υπάρχει βασικό «εγώ» έξω από την κουλτούρα και την γλώσσα.
Η κατανόηση της υποκειμενικότητας ως κειμενικό φαινόμενο συνδέεται άμεσα με τον κυρίαρχο τρόπο που εισάγει η ψυχανάλυση στην διαμόρφωση μιας λακανικής εκδοχής σύμφωνα με την οποία η έμφυλη τάξη πραγμάτων και η έμφυλη ταυτότητα και συνεπώς η θηλυκότητα και ο ανδρισμός συγκροτούνται από τη γλώσσα και τις συμβολικές αναπαραστάσεις και μεταφορές.
Έτσι η εμπειρία δεν θεωρείται πλέον το δεδομένο που μετουσιώνει τις εξωτερικές συνθήκες σε συνείδηση και δράση, αφού όπως υποστηρίζεται, δεν μπορεί να χωριστεί από την γλώσσα μέσα από την οποία μετουσιώνεται.”
Καλή μελέτη!
