Δημόσιο και Τεχνητή Νοημοσύνη

Κάτι πραγματικά κοσμοϊστορικό συνέβη πρόσφατα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα: ο πρωθυπουργός εκεί ανακοίνωσε έναν πρωτοφανή στόχο, να μετατραπεί μέσα σε δύο μόλις χρόνια το 50 τοις εκατό της κρατικής λειτουργίας σε ένα σύστημα που βασίζεται στην αυτενεργούσα τεχνητή νοημοσύνη (Agentic AI).

Πρόκειται για μια ριζοσπαστική αναδιάρθρωση του ίδιου του κράτους, με σαφή επιδίωξη την εξάλειψη της γραφειοκρατίας και τη δραστική μείωση του διογκωμένου δημόσιου τομέα.

Η agentic AI συνιστά μια επαναστατική τεχνολογική εξέλιξη η οποία λειτουργεί με πρωτοβουλία και εκτελεί μόνη της ενέργειες με εντυπωσιακή ταχύτητα και ακρίβεια. Ουσιαστικά αποτελεί έναν «ψηφιακό υπάλληλο» που εργάζεται αδιάκοπα και με τεράστια ακρίβεια.

Στη δημόσια διοίκηση μεταφράζεται σε έναν μηχανισμό αδιάβλητο και εξαιρετικά αποδοτικό, ικανό να αντικαταστήσει χρονοβόρες και συχνά αναποτελεσματικές διαδικασίες. Ιδιαίτερα κρίσιμη είναι η συμβολή της στην καταπολέμηση της διαφθοράς.

Σε ένα περιβάλλον όπου βρίθουν καθυστερήσεις, πελατειακές πρακτικές και αδιαφάνεια, τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης λειτουργούν με απόλυτη συνέπεια. Κάθε απόφαση καταγράφεται, κάθε ενέργεια ελέγχεται και κάθε απόκλιση εντοπίζεται άμεσα δημιουργώντας έτσι ένα αξιόπιστο θεσμικό πλαίσιο, όπου η διαφθορά περιορίζεται δραστικά.

Παράλληλα, η επιτάχυνση των διαδικασιών είναι εντυπωσιακή. Ενέργειες που σήμερα απαιτούν εβδομάδες ή και μήνες μπορούν να ολοκληρώνονται σε ελάχιστο χρόνο. Η έκδοση αδειών, η επεξεργασία αιτήσεων και η φορολογική διαχείριση μετατρέπονται σε γρήγορες και απρόσκοπτες λειτουργίες, αναβαθμίζοντας ουσιαστικά την καθημερινότητα του πολίτη.

Στην Ελλάδα, η ανάγκη για μια τέτοια τομή είναι προφανής. Παρά τη δεκαετή κρίση χρέους, ο δημόσιος τομέας παραμένει ιδιαίτερα μεγάλος. Σύμφωνα με διαθέσιμα στοιχεία, περίπου 700.000 έως 800.000 εργαζόμενοι απασχολούνται στο Δημόσιο, αντιπροσωπεύοντας ποσοστό άνω του 20 τοις εκατό του εργατικού δυναμικού. Παράλληλα, μόνο για το 2026 έχουν εγκριθεί χιλιάδες νέες προσλήψεις, γεγονός που διατηρεί υψηλό το δημοσιονομικό βάρος.

Αυτός ο διογκωμένος και συχνά αναποτελεσματικός δημόσιος τομέας αποτελεί έναν από τους σοβαρότατους επιβαρυντικούς παράγοντες για την ελληνική οικονομία συνολικά. Οι δημόσιες δαπάνες αγγίζουν το 48% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος σύμφωνα με πρόσφατες εκθέσεις του ΟΟΣΑ, επιβαρύνοντας υπερβολικά τον κρατικό προϋπολογισμό με υψηλούς μισθούς, συντάξεις και κοινωνικές παροχές που χρηματοδοτούνται από τους φόρους των πολιτών και των επιχειρήσεων.

Η υιοθέτηση της αυτόνομης τεχνητής νοημοσύνης μπορεί να αποτελέσει καταλύτη για μια βαθιά μεταρρύθμιση, μειώνοντας κόστος, περιορίζοντας τη διαφθορά και επιταχύνοντας τις διαδικασίες.

Η Ελλάδα οφείλει να εξετάσει σοβαρά τέτοια παραδείγματα και να προχωρήσει με αποφασιστικότητα. Ένα κράτος ταχύ, διαφανές και αποτελεσματικό αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για ισχυρή οικονομία και βιώσιμο μέλλον.